Düşünememek

Zamanın akışına bıraktım her şeyi sanki, engelleyemiyorum gelenleri bazen de gidenleri

Düşünemiyorum da bu aralar sanki, denesem bile yapamayacakmışım gibi hissediyorum

Olanı, sadece bana geleni yaşıyormuşum gibi sanki, benim gittiğim bir yer yokmuş gibi benim yaptığım bir şey yokmuş gibi

Her şey benim düşüncelerim dışında ilerlemeye devam ediyor, çünkü bir düşünceye de sahip olduğumu düşünmüyorum, ironik değil mi

Yaşadığım hayat düşünmeme izin vermiyor sanki, bakıyorum, görüyorum ama konuşmuyor, düşünmüyor bir şey yapmıyorum. Söylenene karşılık veriyor, aklıma bir şey getirmiyorum

O kadar uzun zamandır düşünmüyorum ki sanki, düşünmek için yazmıyorum. Oksijensiz kaldım biraz herhalde ama fazla biraz, çok biraz, biraz biraz

Yeni baskısı bittiği için çıkarılmak zorunda olan bir kitap gibi yazmak isterdim, hiçbir cümlemi tekrar değiştirme hissiyatı duymadan, hem de bir ömür

Ben bu aralar düşünemiyorum sanki...

Bir şeyler okusam bir şeylerden uzak kalsam düşünebilir miydim sanki, bana yarayan asıl şey aslında köy havası sanki, bol yeşillik içinde ve de bir kulübe, düşünülesi değil mi (Thoreau tarzı biraz)

Gerçek bir havaya ihtiyacım var gibi, buranın havası bile benim düşüncelerimi stabil tutmaya yetiyor, sanki yeni bir şey öğrenmiyorum, her şeyi aynen ve aynı şekilde yaşamaya devam ediyorum

O vakit susmaya devam mı etmek gerek, konuşsak zaten ne konuşucaz, dinleyelim o halde.

16/10/19